Artysta: Jacques-Louis David
Rok: 1787
To reprodukcja słynnego obrazu historycznego „Śmierć Sokratesa” (La Mort de Socrate), namalowanego przez Jacques'a-Louisa Davida w 1787 roku. Jedno z najwybitniejszych dzieł malarstwa neoklasycystycznego przedstawia ostatnie chwile życia starożytnego greckiego filozofa Sokratesa w 399 roku p.n.e., gdy przygotowuje się do wypicia trucizny z cykuty po skazaniu go na śmierć przez ateński sąd. Oryginał znajduje się w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.
Dramatyczna scena ukazuje Sokratesa siedzącego na więziennym łożu i spokojnie sięgającego po kielich z trucizną, podczas gdy drugą rękę unosi w geście filozoficznego pouczenia. Otoczony pogrążonymi w rozpaczy przyjaciółmi i uczniami, filozof zachowuje spokój i niezachwianą wierność swoim przekonaniom. Wśród przedstawionych postaci znajduje się Platon, ukazany jako starszy mężczyzna siedzący u stóp łoża, choć w rzeczywistości był wówczas znacznie młodszy.
Kompozycja Davida wyróżnia się wyrazistym kontrastem między filozoficzną niezłomnością a ludzkimi emocjami. Podczas gdy Sokrates zachowuje wyprostowaną postawę i spokojny wyraz twarzy, jego towarzysze okazują smutek, rozpacz i niedowierzanie. Klasyczna architektura, starannie rozmieszczone postacie i dramatyczne oświetlenie podkreślają moralny wymiar sceny, odzwierciedlając neoklasycystyczne ideały rozumu, cnoty i poświęcenia.
Oryginalny obraz został namalowany techniką olejną na płótnie i mierzy około 129,5 × 196,2 cm. Zainspirowany antycznymi opisami ostatnich chwil Sokratesa, zwłaszcza platońskim Fedonem, David przekształcił historyczną opowieść w uniwersalny symbol wolności myśli, odwagi moralnej i wierności własnym zasadom. Dzieło pozostaje jednym z najsłynniejszych przedstawień filozofii starożytnej Grecji w malarstwie europejskim.
